மலர்

அழகென்னும் இன்பத் தேன் 
என்றும் வற்றாத மலர் நீ அடி
அத்தேன்னை  நித்தம் நித்தம் சிறிதும் சலுப்பின்றி
பருகும் பொன்வண்டு நான் அடி